KİBRİTÇİ KIZ

Çocuklarınıza okursunuz diye kızımın kitaplarından bir tanesini seçtim özenle kitaptan beğendim sayfaların resimlerini çektim ve resimleri yükleyip hikayeyi yazmaya başlıyorum

O gün yılın en soğuk günüydü.Bütün bir günün ardından,kar yağışı durmuş ama soğuk iyice kendini hissettirmeye başlamıştı.Havanın kararmasıyla birlikte,sokaklarda bir telaş başlamıştı.

Herkes, bir an önce sıcak evine gidebilmek için, acele ediyordu.Alış veriş yapanlar, bir yerlere yetişmek isteyenler,oradan oraya koşturuyordu.

Artık hava iyice kararmıştı Kalabalık sokaklar tenhalaşmaya başlamıştı.İşte bu sırada küçük bir  kız belirdi sokağın başında.

Yanından geçenler ona hayretle bakıyordu.Çünkü bu soğuk kış gecesinde, küçük kızın üzerinde sadece bir hırka vardı.Eski püskü ayakkabılarının  içindeki minik ayakları çorapsızdı.Üşüdüğü her halinden belli oluyordu.

Zor da olsa yürümeye çalışıyor,zaman zaman yorgunluktan sendeliyordu.Ama asla vazgeçmiyordu.İstediği tek şey ,elindeki kibritleri satıp bitirmekti.Artık ayaklarını hissetmez olmuştu.Gözlerini umutsuzca etraftaki evlere çevirdi.Herkes sıcacık evinde yemek yiyor ve çok mutlu gözüküyorlardı Küçük kızda sıcacık bir evde yemek yemek istiyordu.Küçük kibritçi kız bir saçak altına sığındı ve kibritlerinden bir kaç tane yakarak ısınmaya çalıştı .Kibritlerin yaydığı ısıyla birlikte tatlı bir uykuya daldı küçük kız.

Sabah olduğunda , akşam yattığı yerde buldular küçük kızı....................

Küçük kibritçi kızınıp uyanıp uyanmaması hayal dünyanıza kalmış.