’...Züleyha Yusuf’a bir mektup yazmaya başlayınca Yusuf
diye başladı, Yusuf diye bitirdi. Gördü ki, hitaptan öteye
geçemedi. anladı ki, aşkın nâmesinde, ser-nâmeden öte
kelam yok. Ve Züleyha’nın lügatında Yusuf’tan öte
sözcük yok. Bil ki, kelamdan da öte sadece ah var, ah ki
dünya onun üzerinde durur, gökkubbe onun hararetiyle
döner...’’
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder