ZAMAN SU GİBİ

32 yaşındayım ve ne zaman 32 oldum anlamadım.Babamın bize veda edip sonsuzluğa gittiğinde 9 yaşındaydım dün gibi hatırlıyorum aradan koskoca zorlu yorucu geçen 23 sene var dile kolay, İlkokula başladığım günü bile unutmamışken şimdi kızım başlayacak okula....Milenyum diye yırtıldık 11 sene geçti üzerinden.

Sabahları en geç dokuzda kalkıyorum ve kalkınca ilk iş saate bakmak oluyor iyi ne güzel önümde koskoca bir gün var derken bir bakıyorum akşam olmuş
Zaman akıp gidiyor dur demek olmaz 

Sarılıp da geçmişe avunmak olmaz
Ne sen kalırsın ne de ben bu dünyada
Umudun kaybedip pes etmek olmaz

Bir kez olsun çevir yüzün bak şu toprağa
Her gün bir çiçek açıyor diyor merhaba
Bütün geceler mecbur varır sabaha
Umudun kaybedip pes etmek olmaz

Gönül isterdi ki hep iyi olsun çok iyi olsun

Bütün acılar bitip her an hoş olsun

Ama ne yaparsın insanoğlusun

Acı olmayınca Tatlı da olmaz